Augustus 2025

Een stralende dag met uitsluitend zon was er voorspeld. En dat werd het: zowel buiten als binnen.

Twee ponten vol kinderen met één of twee van hun ouders vertrokken vanaf Amsterdam CS richting NDSM-terrein, begeleid door twee enthousiaste jonge dames van Humanitas. Zij waren onze contactpersonen voor dit project en hadden, nadat dit idee binnen onze Lions club was ontstaan, een groep minder bedeelde kinderen t/m 12 jaar geselecteerd voor wie dit het enige zomeruitje zou zijn.

Op de loopplank vormde zich een lange rij trappelende energiebommetjes, wachtend tot de kapitein het startsein zou geven om het schip te mogen betreden. Helemaal vooraan een stralend 4-jarig prinsesje in een wijd uitstaand roze tutuutje plus bijpassende schoentjes en giga-glitter-zonnebril. ‘Hee zonnebril, waar ga je met dat meisje naartoe?’

De Pannenkoekenboot is in 1997 speciaal voor dit doel gebouwd en biedt plaats aan 80 passagiers. Het concept is eenvoudig: gedurende 2,5 uur wordt er over het IJ gevaren en mogen er zoveel pannenkoeken gegeten worden als men wil; drankjes apart afrekenen. Inmiddels wordt deze succesvolle formule ook in Arnhem en Rotterdam toegepast.

Nadat iedereen op zijn of haar plekje in de boot zat, konden we vertrekken. Humanitas had gevraagd of wij met een ruim aantal Lions konden meevaren om hen te ondersteunen in de begeleiding. Dus verspreidde een zestal Lions zich over de boot om hand- & spandiensten te verrichten, hier en daar wat socializend. Met een boot vol verwachtingen zat de sfeer er vanaf het begin al goed in.

Eén van de medewerkers nam de microfoon, heette iedereen welkom en legde e.e.a. uit, waaronder dat over een uurtje, na het eten, de ballenbak met glijbaan in het ruim geopend zou worden. Wel schoentjes uit allemaal! Boven de ballenbak hing een bord met: ‘Betreden op eigen risico.’

Drie soorten pannenkoeken: Spek, Appel en Naturel, werden vanuit de keuken voortdurend in een drie rijen breed doorgeefluik geplaatst. Daarna kon je dan van het buffet met een grote variëteit aan zoute en zoete ingrediënten zelf je vulling opscheppen. In een litersgrote Nutellapot stak een pompje uit het deksel, dat beslist overuren gedraaid heeft.

Een Surinaamse baby met slechts een luierbroekje aan – echt genoeg op zo’n warme dag – kroop eindeloos rondjes om het buffet; een goed geoliede mollige beentjes-techniek: met zijn linkerbeentje telkens een ‘stap’ naar voren, waarna hij zijn rechterbeentje er snel achteraan sleepte, wat de associatie met een krab opriep. Luid kraaiend en met een vaart die je niet voor mogelijk hield.

‘Dankuwel meneer!’ riepen de kinderen bij het verlaten van de boot stralend naar Eric, bij wie dit kinderfeestje een paar maanden eerder als fantasie in zijn hoofd was opgekomen.